در این کتاب سه خاطراه از آزادگان هوانیروز را که در بند ارتش بعثی اسیر بودند را می‌خوانیم، اسرایی که در اردوگاه‌های «عنبر» و «الرشید» در بدترین شرایط روحی و جسمی قرار داشتند. تحمل و صبر این رزمندگان آزادگان در برابر شکنجه‌های کشنده بعثی‌ها، ارتباطات اسیران با هم و با زندان‌بانان خواندنی است.
اين كتاب، مجموعه‌اي از خاطرات سه آزاده به نام‌هاي حسين‌فرهنگ اصلاحي‌، غلامحسين كهن و مهدي گلابي را از زبان آنان نقل كرده است حسين فرهنگ اصلاحي در خاطراتش با عنوان “در بارگاه جانان‌”، ابتدا در مورد اسارت توضيح داده و سپس در مورد اسارت خويش و چگونگي آن، و همچنين در خصوص رفتنش به كربلا خاطره‌اي را بيان كرده است‌‌. مهدي گلابي ابتدا در مورد شروع جنگ در شلمچه و سپس از مجروحيت خود و اسارتش خاطره‌اي ذكر كرده و از نحوه برخورد عراقي‌ها با اسيران نيز توضيحاتي داده است. خاطرات غلامحسين كهن با عنوان “اردوگاه عنبر” ابتدا در مورد نحوه مجروح شدن خود در جنگ و سپس اسارتش مي‌باشد و بعد خاطراتي را از دوران پس از اسارتش در اردوگاه، تعريف كرده است‌‌.

مقام معظم رهبری، در آبان ‌ماه ۱۳۷۰ در تقریظ بر اردوگاه عنبر، می‌نگارند:

«تدوین و انتشار خاطرات آزادگان، کاری ماندنی و در شکل ‌بخشیدن به تاریخ ما در آینده دارای تأثیری مخصوص خود است. بعضی از نوشته‌‌ها از لطف و رقت هم برخوردار است (در این جزوه، قصه‌ی اول و آخر) نکته‌ جالب، همخوانی ماجراهایی است که در اردوگاه های دور از هم و بر سر آدم‌های جدا و نا آشنا با هم، آمده است و این است یکی از ثمرات حکومت ظالمانه و جابرانه‌ حزب ـ‌ و در نهایت، فرد - ی که جز به حفظ خود، به هیچ چیز دیگر ـ و از جمله به ارزش‌های انسانی‌ ـ ذره‌ای و لحظه‌ ای نمی‌اندیشد.»